eurealist.co.uk

Ένα σχόλιο από τον Alan Ruddock: στην Times
Αν Ahern και Ζακ Σιράκ, ο Γάλλος Πρόεδρος, ή ο Γκέρχαρντ Σρέντερ, ο Γερμανός καγκελάριος, ή Jose Manuel Barroso, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, είναι πραγματικά σοβαρά να φέρει κοντά τους λαούς της Ευρώπης πιο κοντά στην ΕΕ, τότε θα πρέπει να αρχίσουμε να λάβει προκήρυξης για το τι λένε οι άνθρωποι.
Δεν λόγια σε ένα σύνταγμα σχετικά με την κοινή ευρωπαϊκή κληρονομιά μπορεί να αλλάξει το γεγονός ότι η Ευρώπη »είναι οι διαφορές στη γλώσσα, τον πολιτισμό, την πολιτική, τη θρησκεία, τουλάχιστον, ταιριάζει με την ευρεία ομοιότητες. Δεν είμαστε ένας λαός, αλλά μια συλλογή των εθνικών κρατών που είναι πρόθυμα να συνεργάζονται στενά, αλλά που δεν είναι ακόμη έτοιμη να μείγμα σε μία.
Σιράκ και Schroder μπορεί να πιστεύουν ότι η Ευρώπη πρέπει να αποτελέσει αντίβαρο στην υπερδύναμη των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά εκείνους που συμφωνούν μαζί τους αγνοήσουμε το κοινό σκοπό που πολλές ευρωπαϊκές χώρες μοιράζονται με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Για πολλά, το Σύνταγμα είναι ένα βήμα και ένα πολύ αβέβαιο ένα πάρα πολύ. Ακόμη και αν η Γαλλία και η Ολλανδία ψήφισαν υπέρ, η Βρετανία είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα την απορρίψει με μεγάλη πλειοψηφία. Αυτό δεν θα μπορούσε ποτέ να περάσει στην τρέχουσα μορφή της, ακόμα μας είπαν δεν υπάρχει εναλλακτική λύση.
Επαναδιαπραγμάτευση δεν μπορεί να είναι για τους πολιτικούς ατζέντας, αλλά είναι πλέον εξασφαλισμένη για τους λαούς ημερήσια διάταξη. Όσο πιο γρήγορα αντιληφθούμε ότι αυτά, και όσο πιο γρήγορα θα σταματήσει να ακούει τα κηρύγματα και να αρχίσει, η Ευρώπη θα είναι υγιέστερα.