eurealist.co.uk

Από μια συζήτηση στο Κοινοβούλιο με χάρη στην Anne Palmer.

Gisela Stuart είναι Βουλευτής του Εργατικού edgbaston Γεννήθηκε στον Γερμανία αλλά μεταφέρεται στο Βρετανία στην εφηβική ηλικία. Ήταν Προεδρείο το κράτος και UK Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος για την Σύμβαση για το μέλλον του Ευρώπη , Μέχρι Κάνει ξέρω για αυτό που μιλάει.

Κ. Stuart: Είμαι βαθιά ευγνώμων να μου γλύκα. Φίλος.

Επιτρέψτε μου να επανέλθω στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Kelvin Hopkins ( Λούτον , North) (Εργαστήριο): Απλά να είμαστε σοβαροί για μια σύντομη στιγμή, γλύκα μου. Φίλος ήταν σωστό να λέμε ότι θέλουμε μια επιλογή. Δεν πιστεύει ότι εμείς, ως βουλευτές, θα μπορούσε να προτείνει ορισμένες σοβαρές πρακτικές εναλλακτικές λύσεις για την Ευρώπη-για αυτό δεν Ευρώπη , Αλλά για μια πολύ καλύτερη Ευρώπη ;

Κ. Stuart: Μάλιστα. Επιτρέψτε μου να επανέλθω στη συνθήκη. Ζητώ από το Σώμα να με ανεχτείτε για λίγο, διότι ένα πρόβλημα με τις περισσότερες από αυτές τις συζητήσεις είναι ότι δεν σηκώνω ένα θέμα και νομίζω ότι λογικά μέσω της σύναψής της. Έχουμε την τάση να αλλάζουν από όργανα των πολιτικών και να κάνουν μία περίπτωση, χρησιμοποιώντας το άλλο επιχείρημα.

Θέλω να υπενθυμίσω σε όλους τη διαφορά μεταξύ της ΕΖΕΣ, της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών, και η ΕΟΚ, το Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα . ΕΖΕΣ ήταν μια ελεύθερη εμπορική ζώνη-κάτι για το οποίο πιστεύω ότι οι Συντηρητικοί ακόμη λαχταρώ. Η ΕΟΚ, τότε, παρουσιάζει την ελεύθερη διακίνηση του εργατικού δυναμικού, η οποία ήταν πολύ σημαντική, διότι τη στιγμή που οι άνθρωποι μετακινούνται μεταξύ των χωρών, οι μηχανισμοί που δημιουργούνται εν τέλει θα οδηγήσει σε βαθύτερη πολιτική ολοκλήρωση.

Η αρχική όργανα της τότε ΕΟΚ, το νομικούς μηχανισμούς των οδηγιών, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία είχε την εντολή για την επίτευξη εντονότερης πολιτικής ολοκλήρωσης, της δικαστικής παρεμβάσεις ή ειδικής πλειοψηφίας, η οποία τέθηκε σε αργότερα-έχουν οδηγήσει σε μια ΕΕ με μια σειρά εργαλείων, οι οποίες έχουν σχεδιαστεί σε ένα ή τον άλλο τρόπο για την περαιτέρω πολιτική ενοποίηση. Το επιχείρημα σχετικά με τη χρήση της ειδικής πλειοψηφίας, για παράδειγμα, είναι πάντα, "Δεν μπορούμε να καθυστερήσουμε την πρόοδο επιτρέποντας Μάλτα να μας σταματήσει. "Φοβάμαι ότι αν θέλουμε να έχουμε μια ένωση εθνικών κρατών, θα υπάρχουν θέματα για τα οποία ένα μέλος δεν μπορεί να πει. Τα πρακτικά θα καταργήσετε αυτό το δικαίωμα, θα γίνει ομοσπονδιακών κρατών. Εάν αυτό είναι που θέλουν οι άνθρωποι, ότι είναι μια χαρά. Είμαι ένας από τους λίγους ανθρώπους που είναι εντελώς άγνωστο γι 'αυτό επειδή, έχοντας δαπανήσει το ήμισυ τη ζωή μου σε ένα ομοσπονδιακό κράτος, δεν έχω κανένα πρόβλημα να το τι θέλουν οι άνθρωποι, απλά πιστεύω ότι χρειάζεται να γνωρίζουν τι παίρνουν, και δεν είναι καλή προσποιούμαστε το αντίθετο.

Το UK αρέσει η ειδική πλειοψηφία και περιστασιακά, αλλά θέλω να επιστήσω την προσοχή σε κάτι πολύ διαφορετικό, διότι δεν ήταν μόνο η κυκλοφορία της εργασίας είναι σημαντικές, αλλά υπήρχε ένα άλλο εργαλείο-στην εσωτερική αγορά. Αν και η υπόλοιπη Ευρώπη , Και σε μεγάλο βαθμό, πάντα προσευχόμουν της εσωτερικής αγοράς στην ενίσχυση της βαθύτερης πολιτικής ενοποίησης και ήταν λίγο ασχολείται με το κατά πόσο ήταν ή δεν πληρούνται, Βρετανία πάντα άρεσε η εσωτερική αγορά ως ένα τέλος στο

11 Δεκ 2007 : Η στήλη 224

παρά ένα εργαλείο. Θα ήταν, επομένως, πολύ πιο συγκεντρωμένοι σε αυτή την ιδέα, αλλά αυτά είναι τα εργαλεία του τύπου ότι οι Γερμανοί που τέθηκαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων που μας προκαλούν πρόβλημα.

Το επόμενο πρόβλημα είναι το χρονικό διάστημα κατά το οποίο θα εξελιχθούν τα πράγματα. Η οδηγία για το χρόνο εργασίας άρχισε να συζητείται στις αρχές του 1990, αλλά δεν άρχισε να μας προκαλέσει πολιτικά προβλήματα στη χώρα αυτή πριν από 18 χρόνια αργότερα, όταν συνειδητοποιήσαμε ότι θα επιτρέπει την εκπαίδευση των ειδικευόμενων ιατρών να συμμορφωθούν με την οδηγία σήμαινε ότι πολλές από τις αυξημένες αριθμός των γιατρών ήταν απορροφηθούν. Όσο για τους ψηφοφόρους, δεν θα μπορούσαν πλέον να κατέχει κανείς υπεύθυνος επειδή είχαν φύγει όλοι από τα καθήκοντά του. Ο κόσμος είπε, "Το δελτίο έχει πωληθεί."

Σε αυτό το σημείο, θέλω να εξετάσει κάτι που επί του παρόντος στο τραπέζι. Όταν έγινα υπουργός Υγείας το 1999, ένα από τα πρώτα πράγματα που έπρεπε να κάνω ήταν να πάω σε Ευρώπη -Ήμουν ο ξένος για την ομάδα του, προκειμένου όπως είπαν, "Μπορεί να γίνει στο εξωτερικό." Υπήρξε των Υπουργών Υγείας του γεύματος, στο οποίο όλοι μας έχουμε μαζί. Μια επίσημη junior ήρθε και είπε, "Υπάρχει περίπτωση η οποία μπορεί να θέλετε να αυξηθεί κατά τη διάρκεια του γεύματος. Δεν πραγματικά τον κόπο κάποιος εκτός από εμάς, αλλά οι Ολλανδοί είναι φιλικές προς εμάς. "Η υπόθεση που ονομάζεται Kohll v. Decker και αυτό σχετίζεται με ένα Λουξεμβούργο υπήκοο, ο οποίος πήγε να Γερμανία για την οδοντιατρική θεραπεία, και ρώτησε αν ήταν ότι ήταν μέρος της εσωτερικής αγοράς.

Θυμάμαι ότι η θέση που έλαβε κατά το γεύμα που ήταν αρκετά εκκεντρικός. Μόνο η ολλανδική Υπουργό Υγείας, ο οποίος είχε εδώ και πολύ καιρό, συνειδητοποίησα ότι ενδέχεται να υπάρχει πρόβλημα, αλλά η υπόθεση θεωρείται ως ένα ιδιαίτερα βρετανική εμμονή. Σε αυτό το στάδιο, μας περιμένει μια άλλη δικαστική απόφαση σχετικά με το κόστος που σχετίζεται με τη συγκεκριμένη περίπτωση. Για να υποστηρίζουν ότι, τρεις ή τέσσερις δικαστικές αποφάσεις στον δρόμο, θα είχαμε ένα πρόβλημα με τη λειτουργία της εθνικής υπηρεσίας υγείας, γιατί ήμασταν η μόνη χώρα της οποίας το σύστημα υγείας ήταν εντελώς χρηματοδοτείται από τη φορολογία και βασίζεται σε κατοικία, που δεν ελέγχει-σε αντίθεση με άλλες χώρες-είχε θεωρηθεί ως το γινόμενο του εκκεντρική δικηγόρος της φαντασίας Running Wild. Προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι δεν πρέπει να ανησυχούν επειδή η υγεία δεν αποτελούν αρμοδιότητα της ΕΕ. Υγείας έχει γίνει πλέον η αρμοδιότητα της ΕΕ, αν και μόνο την άποψη της δημόσιας υγείας.

Αυτό δεν είναι μια συζήτηση σχετικά με την οδηγία της ΕΕ για την υγεία ή τις δικαστικές υποθέσεις, αλλά είχαμε αλλεπάλληλες δικαστικές υποθέσεις που έληξε με μια βρετανική υπόθεση το 2006, όπου το ΔΕΚ εξαντλήσει κάθε περιθώριο και να εφαρμόζεται στην εσωτερική αγορά ως ένας μηχανισμός που να επιτρέπει ανθρώπους να ταξιδεύουν από μια χώρα σε άλλη και να διεκδικήσουν τις δαπάνες υγείας, χωρίς προηγούμενη άδεια. Έχουμε φτάσει στο σημείο όπου οι υπουργοί έλεγαν, "ως εδώ και μη περαιτέρω. Τώρα θέλουμε μια πολιτική στήριξη. "

Αυτή η πολιτική στήριξη είναι τώρα σε ένα σχέδιο κοινοτικής οδηγίας για την υγεία, τα οποία δημοσιεύονται, καταλαβαίνω, στις 19 Δεκεμβρίου-πολιτικά, μια εξαιρετικά δραστική ημερομηνία. Γνωρίζω ακριβώς τι θα συμβεί. Θα την οδηγία και θα πει να μην είναι παρανοϊκή, όπως είναι όλα απολύτως εντάξει. Ένα από τα πρώτα ημερών, έχει κατατεθεί πρόταση η οποία αναφέρει ότι το λογικό συμπέρασμα της εν λόγω οδηγίας είναι ότι θα υπονομεύσει τον τρόπο με τον οποίο τρέχει το ΕΣΥ. Τι είναι τόσο λυπηρό είναι ότι σχεδόν ο μόνος μηχανισμός τους βουλευτές, να θέσω το ζήτημα αυτό είναι πρώιμο την καθημερινή κίνηση. Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, όλοι γνωρίζουμε την πολιτική σημασία της έγκαιρης ημερών κινήσεις. Θα μπορούσαμε επίσης να σπρέι graffiti εκτός Big Ben-προφανώς θα είχε περισσότερα αποτελέσματα, γιατί τουλάχιστον τις κάμερες θα πιάσουμε.

Αν περάσει η συνθήκη, ό, τι λέγεται, θα έχουμε μια κατάσταση στην οποία, βήμα προς βήμα, τα τελευταία 30 χρόνια-μέσω της νομοθεσίας, είτε QMV δικαστήριο παρέμβαση-θα έχουμε εκ νέου πλήρως το τεκμήριο που έχει αναλάβει το νομοθεσία. Το Σώμα αυτό δεν είναι πλέον υπεύθυνη για όλες τις νομοθεσίες μας, οπότε τώρα πρέπει να βρούμε τους τομείς στους οποίους θα παραμείνει ανώτατο. Μπορεί να υποστηριχθεί ότι ακόμη και θέματα που σχετίζονται με την άμυνα και τις εξωτερικές υποθέσεις μπορεί να παρακαμφθεί. Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών, και βήμα-βήμα, το τεκμήριο για το πού βρίσκεται η νομοθετική εξουσία έχει απομακρυνθεί από αυτό το μέρος. Το πρόβλημα με την υγειονομική νομοθεσία, για παράδειγμα, είναι ακόμα χειρότερη, γιατί αυτό είναι κάτι που έχουν ανατεθεί στο Σκωτία και Ουαλία . Το αποτέλεσμα είναι ότι το Σώμα έχει καταστεί ακόμη λιγότερο.

Οι Βρετανοί μπορεί να είναι απόλυτα ευχαριστημένοι με αυτό, αλλά είναι κάτι που πρέπει να σκεφτούμε. Πρέπει να εξηγήσουμε τι έχει συμβεί, και αυτός είναι ο λόγος που η συζήτηση αυτή είναι τόσο σημαντική.

Τρία πράγματα χρειάζεται να συμβεί όταν η συνθήκη θεωρείται. Πρώτον, δεδομένου ότι η ρήτρα «γέφυρας» στην παρούσα κατάστασή της δεν είναι επαρκής, η κυβέρνηση πρέπει να καταστήσουν σαφή τη δέσμευσή τους να φέρουν στο πρωτογενές δίκαιο, και μόνο για να μην επιτρέψει το Σώμα να έχουν ψηφίσει, πριν από οποιαδήποτε περαιτέρω διάβρωση της νομοθετικής εξουσίας ως αποτέλεσμα της ειδικής πλειοψηφίας. Δεύτερον, τα πολιτικά κόμματα πρέπει να σταματήσει να παίζει ανόητα παιχνίδια σχετικά με θέματα όπως η νέα οδηγία για την υγεία-που παρεμπιπτόντως μοιάζει ύποπτα όπως το Συντηρητικό πολιτική για τα δικαιώματα των ασθενών-και είναι πιο ανοικτή για το τι πιστεύουν.

Τρίτον, και πιο ουσιαστικά, τα τρία κύρια πολιτικά κόμματα υποσχέθηκαν στον προεκλογικών τους ότι η Συνθήκη ήταν τόσο σημαντικό το γεγονός ότι ο βρετανικός λαός πρέπει να ζητήθηκε η γνώμη τους. Αν Εργασίας, όπως το κυβερνόν κόμμα, είναι τόσο σίγουροι ότι η Συνθήκη αποτελεί μια καλή συμφωνία για Βρετανία , Θα πρέπει να έχουμε το θάρρος να ζητήσω από τον κόσμο για αυτήν, καθώς και ότι η υπαγωγή σε 20 περίπου ημέρες συζήτηση στο Σώμα.

Michael Connarty: Μήπως μου γλύκα. Φίλος αποδεχθεί ότι το αίτημα για δημοψήφισμα είναι σε κάποιο βαθμό συναισθηματικές και απλοϊκό; Θα έχουν διαβάσει τα περισσότερα από τα έγγραφα σχετικά με τη Μεταρρυθμιστική Συνθήκη, αν και μπορεί να μην έχουν δει το τελικό σχέδιο, και είμαι σίγουρος ότι έχει διαβάσει με ενδιαφέρον τις εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έλεγχος. Θεωρεί ότι συμφωνούμε ότι κάθε δημοψήφισμα που δεν θα βρίσκονται στη Μεταρρυθμιστική Συνθήκη, αλλά θα αναφερθώ σε λαϊκιστικές και συναισθηματικά θέματα, όπως οι μπανάνες και ευθεία μετανάστες κλέβουν τις δουλειές μας; Θεωρεί ότι θέλετε πραγματικά να μειώσει ένα τόσο σημαντικό θέμα σε μια παρωδία τέτοιο;

Κ. Stuart: Συμφωνώ ότι υπάρχουν κίνδυνοι που συνδέονται με δημοψηφίσματα. Ορισμένες χώρες έχουν απαγορεύσει τους, για πολύ σοβαρούς λόγους, αλλά δύο σημεία αξίζει να κάνει. Πρώτον, στις ώριμες δημοκρατίες, τα δημοψηφίσματα είναι μέρος της δημοκρατικής διαδικασίας. Δεύτερον, όταν οι άνθρωποι στην Ουαλία και Σκωτία ψήφισε στο δημοψήφισμα με τον τρόπο που θέλαμε, δεν άκουσα κανέναν από αυτή την πλευρά της Βουλής λέει, "Θα ψηφίσει για αποκέντρωση, αλλά δεν γνώριζαν τι ήταν περίπου." Το Εργατικό Κόμμα έχει δημοψηφίσματα χρησιμοποιούνται περισσότερο από κάθε άλλο, και οφείλω να επαναλάβω ότι είχαμε υποσχεθεί μία σχετικά με τη συνθήκη στην προεκλογική διακήρυξή μας. Επομένως, εκεί πρέπει να έχουν μια περίοδο κατά την οποία θεωρούσαν ότι κατέχουν μία ήταν το σωστό.

Όπως είπα και στην αρχή της ομιλίας μου, η σχέση μας με την ΕΕ είναι ένα συνταγματικό ζήτημα. Οι γνώμες γι 'αυτό δεν εμπίπτουν άνετα μαζί κομματικές γραμμές, έτσι δεν συμφωνώ απολύτως ότι είναι ένα θέμα που μπορεί να αποφασιστεί στο πλαίσιο της βουλευτικές εκλογές. Το γεγονός ότι η προηγούμενη κυβέρνηση των Συντηρητικών δεν πρόσφερε ένα δημοψήφισμα για το Μάαστριχτ-Για να είμαστε δίκαιοι, που ποτέ δεν είπε ότι θα ενισχύει μόνο για την περίπτωση που κάνω.

Τριάντα χρόνια έχουν περάσει από το 1975 όταν, όπως σας υπενθυμίσω μου γλύκα. Φίλος του κράτους και για Linlithgow Ανατολή Falkirk (Michael Connarty), η κυβέρνηση των Εργατικών υπό τον Χάρολντ Ουίλσον έδωσε η χώρα ένα δημοψήφισμα για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα μέλος. Με δεδομένο αυτό που είπα προηγουμένως όσον αφορά τη μετατόπιση του τεκμηρίου για το πού βρίσκεται δύναμη και τις αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο αυτό το μέρος ασχολείται με τις ευρωπαϊκές υποθέσεις, νομίζω ότι είναι σκόπιμο να ζητήσουμε από το λαό αυτής της χώρας για τη γνώμη τους.