eurealist.co.uk

Ook in de Telegraph
Hier:

Een advies over de EU-intriges van gisteren:

"Eigenaardig, afgevaardigden kozen om een stand niet meer dan de wijdverbreide fraude en verspilling in Brussel, maar over een man Bewerende gevoelens die niet mogen worden gehouden door de meerderheid, maar die wel aansluiten bij de opvattingen van een groot aantal gewone mensen. Het is niet alleen katholieken die geloven homoseksualiteit is een zonde, als Rocco Buttiglione gezegd, en dat een getrouwde vrouw geniet van de bescherming van een man. De bevolking van Italië - nog een katholiek land - hebben het recht om te worden behoorlijk boos over het feit dat de persoon gekozen door Silvio Berlusconi om hen te vertegenwoordigen in Brussel is verworpen voor het houden van deze standpunten, en dat dit heeft geleid tot vaststelling van de hele commissie. De heer Berlusconi is de wettelijk gekozen premier. Niet alle Italianen hem graag, maar ze respect voor zijn recht om te regeren "

... ....
De EU heeft zich geleidelijk over de stijl van een staat, en een verankering van die waarden die de neiging te politiek correct en Leftish. Het muteert ouderwets liberale thema's, zoals de scheiding van kerk en staat, in een soort seculiere religie, te worden gecontroleerd vanuit Brussel. Deze waarden zijn in kennis snel groeiende institutionele en juridische structuren, of het nu gaat om de Human Rights Act, die viert rechten meer dan rechten, of de stortvloed van regels en richtlijnen die interfereren met het oordeel van zowel particulieren als bedrijven. De EU is de onderliggende waarden lijkt rationeel, maar ze zijn vaak in strijd met het gezond verstand. Ze zijn monolithische ook in strijd met de tolerante, divers en kosmopolitische houding heersen in de Europese samenleving gedurende een halve eeuw of meer.

Maar het meest verontrustende is dat ze onvoldoende legitimiteit. Zij zijn het credo van een nieuwe Europese politieke klasse, afzijdig, maar uit gewone mensen ongeduldig om macht en status. De Europese parlementaire verkiezingen in mei zijn een goed voorbeeld van. De opkomst was weer heel Europa en in Groot-Brittannië, slechts 38 procent van de mensen gestemd in een stemronde voor wie ze nauwelijks genegenheid of respect. De paradox van de gebeurtenissen van gisteren is dat ze een grote overwinning voor het Europees Parlement, maar niet voor de democratie.