eurealist.co.uk

The Observer binnenlandse zaken editor Jamie Doward verslagen over de vorming van "Future-Brittannië", die hij omschrijft als de meest brede coalitie in de geschiedenis gewijd aan de verandering van de grondwet. Hij zegt "Future-Brittannië" is een unieke alliantie, met inbegrip van de conservatieve en liberale democratische partijen, Charter 88, Justitie, Liberty en tal van constitutionele hervorming organisaties, en dient te worden gevormd om campagne te voeren voor een nieuwe Bill of Rights, temidden van toenemende bezorgdheid dat de wet bescherming van de persoonlijke vrijheid zijn verouderd.

De coalitie, Future-Brittannië, zal worden gevormd in februari en wordt gecoördineerd door academici aan de London School of Economics. Het zal sluiten rond de komende algemene verkiezingen, wanneer zijn de supporters van mening dat het probleem zal uitgroeien tot een belangrijke electorale slagveld. Degenen die achter het bondgenootschap wil om te komen tot een discussie over wat het moet in de nieuwe wet en hoe het moet worden uitgevoerd. De regering zegt dat ze apolitieke in een poging om haar beroep zo breed mogelijk zijn.

Helaas Doward gaat dan van de rails een vleugje toen hij beschrijft de huidige situatie Mensenrechten in de UK zijn verankerd in de Human Rights Act, de UK 'S interpretatie van het Europees Verdrag inzake de rechten van de mens. En verslagen Peter Facey, directeur van Charter 88, zeggende: "Wij hebben Magna Carta, die geweldig is als je kunt lezen Oud-Engels of als u een baron. Maar wat we nodig hebben is een stuk waarin onze fundamentele waarden. "

In feite is de HRA niet betwist Parlementaire suprematie, alles in het toelaat, is voor de rechter te vermelden indien een handeling van het Parlement in strijd is met de rechten van de mens, zij heeft geen pass parlementaire macht aan de rechter. Als de rechter vindt een strijd is het nog steeds aan het Parlement om te beslissen over de kwestie, het parlement kun je een andere mening toegedaan en de rechter niets te zeggen zou hebben in de materie.

Wat is er zo erg vreemd eerily about this article compleate is het ontbreken van enige verwijzing naar het onderhavige wetsvoorstel van de rechten die de basis vormt wat was in feite de nieuwe British Toestand . Zij belichaamde de Verklaring van de Rechten en het Europees Parlement opgericht als de primaire bestuurlijk orgaan van het land. Dat de Bill of Rights is nog steeds fundamenteel statuut recht in Groot-Brittannië is zelfs niet meer aan getornd worden, hoewel velen zouden willen, zoals in dit geval. het bestaan ervan te negeren.

Betty Boothroyd de voorzitter van het House of Commons de volgende verklaring afgelegd:
"Er is uiteraard geen wijziging van de Bill of Rights ... het Huis gerechtigd is te verwachten dat de Bill of Rights volledig zullen worden nageleefd door allen die verschijnen voor de rechtbanken"
(Hansard, 21 juli 1993 kolom 352).

Maar in de afgelopen jaren hebben politici voorbijgegaan aan het bestaan van de Bill of Rights bij het maken van de wetgeving heeft dat een aantal problemen met deze wetgeving als gevolg van een beslissing gemaakt door Lord Justice Laws;

Lord Justice Laws zei in de 'Metric Martyrs "beslissing" We moeten rekening houden met een hiërarchie van de Handelingen van het Europees Parlement: als het ware "gewone" statuten en "constitutionele" statuten. De twee categorieën moeten worden onderscheiden op een principiële basis. Naar mijn mening een grondwettelijk statuut is er een die (a) de voorwaarden voor de juridische relatie tussen burger en staat een aantal algemene, overkoepelende wijze, of (b), vergroot of vermindert de omvang van wat we nu beschouwen als de fundamentele grondwettelijke rechten. (a) en (b) zijn van de noodzakelijkheid nauw verwant: het is moeilijk om na te denken over een geval van (a) dat niet ook een exemplaar van (b). De bijzondere status van constitutionele statuten volgt op de speciale status van grondwettelijke rechten. Voorbeelden hiervan zijn de Magna Charta, de Bill of Rights 1689, de Akte van Unie , De hervorming Handelingen die zijn verdeeld en vergrootte de franchise, de HRA, de Schotland Act 1998 en de Regering van Wales Act 1998. "

Een ander probleem is dat de Bill of Rights 1689 was geen gewone handeling van het Parlement was het een daad van schikking die daadwerkelijk voorziet in de oprichting van de wettigheid van de huidige toestand en het Parlement van haar macht in de eerste plaats. Tevens wordt duidelijk gesteld dat wijzigingen in aan te brengen, waren zelf illegaal. Dus aan de ene hand (als we de wetten arrest) de Bill of Rights heeft voorrang op enige latere wetgeving die niet specifiek te vermelden is het veranderen van de Bill of Rights, aan de andere kant hebben wij als situatie waarin elke handeling die uitdaging de Factuur van rechten is illegaal.

Het is daarom niet verwonderlijk dat in deze dagen, toen onze politieke elites willen belive is het binnen hun werkterrein naar alles wat zij willen, dat zij graag zouden negeren een handeling die duidelijk maakt dat hun macht beperkt is en door de valse onze fundamentele rechten . Dit is het grootste verschil tussen het Britse systeem, en dat die wordt gebruikt als basis voor het EU-recht; onze staat is slechts bevoegd voor de bescherming van onze bestaande fundamentele rechten tegenover de staat, in de EU-wet is het de staat die de rechten verleent, de laatste wat we nodig hebben in dit land is onze regering tot codificatie van deze fundamentele rechten die zij bereid is toe te staan.

Zie ook het justitiële terrein grijper