De effecten van het EU-burgerschap deel 3
18 april 2008 05:34 pm
De EU is nu al de strijd met de lidstaten over het concept van het burgerschap iets wat van vitaal belang is voor de EU om naar haar uiteindelijke doel. Om vast te houden aan haar voordeel met het burgerschap
een beleid van een verbod op dubbele nationaliteit tussen de lidstaten zou worden gezien als onredelijk en tegen de geest van de Europese integratie.
inzet, heeft de EU om haar aanspraak op onze nationale staat en dat het in feite doet spreken voor haar burgers. In plaats van het aan de lidstaten om hun positie als hoedster van het EU-burgerschap van de EU moet uiteindelijk de instantie die beslist wie er zou een EU-burger.
Dus het centrale leiderschap van de EU beginnen met de volgende stappen in het afbreken van de nationaliteit van de lidstaten, omdat de EU vindt dat de EU geen wettelijke bevoegdheid tot het verlenen van de status van de burger, die op dit moment alleen kan worden verkregen via de nationaliteit van een lidstaat. Derhalve moet tegen de exclusieve bevoegdheid van de lidstaten om te bepalen die een onderdaan is, en dus een EU-burger. Het moet openen van een tweede kanaal voor het verwerven van het burgerschap van de Unie en het omzeilen van de gate houders het burgerschap van de Unie.
Ik vermeld in deel 2 dat de wijziging van het burgerschap clausule toegevoegd in het Verdrag van Amsterdam, gaat een weg naar tijdelijke verzwakking van de fundamenteel pro-federalistische interpretatie van het EU-burgerschap. De tijd, omdat de EU nu begint aan een fundamentele uitdaging voor de staten bewaking van de toegangspoort tot het EU-burgerschap. De EU baseert haar argument om deze uitdaging op een geclaimde recht van de Unie om te beslissen wie wordt onderworpen aan de EG-wetgeving.
De EU heeft geen wettelijke bevoegdheid tot het verlenen van de status van de burger; dit alleen kan worden verkregen via de nationaliteit van een van de lidstaten. De exclusieve bevoegdheid van de lidstaten om te bepalen die een onderdaan is, en dus een EU-burger, ontneemt de Gemeenschap van het recht om te beslissen wie wordt onderworpen aan de EG-wetgeving. Afgifte van de wettelijke bepalingen voor 'onbekende onderwerpen terecht beschouwd als een anomalie.
Eigenlijk niet echt meer onregelmatige dan de afgifte van de wettelijke bepalingen voor een burger die niet kan houden aan de EU-account, of dwingen dubbele nationaliteit op ons allen.
Maar de EU natuurlijk alleen kijkt naar zaken vanuit het perspectief van Europese integratie en considerers dat een beleid van een verbod op dubbele nationaliteit tussen de lidstaten zou worden gezien als onredelijk en tegen de geest van de Europese integratie.
De decoratieve en symbolische instelling van het burgerschap van de EU is bedoeld om uiteindelijk de plaats van het burgerschap van de lidstaten dan het nationale burgerschap zou een links over en subsidiaire vorm van lidmaatschap van een zelfde soort als de provinciale burgerschappen dat er ook in andere federale staten. Grondrechten en de regels van de verwerving, overdracht en het verlies van burgerschap zou hetzelfde in de hele Unie.
Elk van de lidstaten heeft ontwikkeld verschillende regels voor de toekenning van het burgerschap aan derde land verblijven, in sommige zij moeten zijn een inwoner voor 8 jaar in anderen 5 jaar en ga zo maar door. De EU meent dat dit verkeerd is, hoe kan er zo veel verschillende manieren om het verwerven van het burgerschap van de EU, echter met het argument op deze wijze de EU duidelijk impliciete het voornemen om van invloed zijn op de overdracht van het nationale burgerschap, ook al was dit in minachting bepalingen van het overeengekomen door de lidstaten in de Verdragen.
Natuurlijk is deze richtlijn doet afbreuk aan de autonomie van de lidstaten bij het vaststellen van de nationaliteit wetgevingen.
We kunnen zien dat wat de lidstaten het eens in een verdrag geen invloed heeft op het optreden van de EU, die altijd bereid is om verder te gaan dan de verdragen met het oog op het proces van integratie.
In afwijking van de voorschriften die zijn overeengekomen in Maastricht, en gewijzigd in Amsterdam de EU streeft naar invloed op de vaststelling van de voorwaarden voor toegang tot nationale burgerschap.
Maar als hij geen bevoegdheid heeft om de kwestie van de EU in plaats besloten gebruik te maken van zachte macht aan het bereiken van haar doeleinden.
De EU zegt van soft law.
De Commissie uiteindelijk in geslaagd, ondanks bezwaren van sommige lidstaten om de EU `s ambities die zijn vastgelegd in een officieel document, dit natuurlijk zou leiden tot het zich in een positie aan de verdere ontwikkeling van haar doelstellingen. Vandaar het thema van de immigratie-en integratiebeleid domineerde de top van Tampere is, zoals kan worden gezien door het communique Tampere Conclusies
De EU blijft de ontwikkeling van zijn aanval op de soevereiniteit van de lidstaten de Commissie een voorstel voor een richtlijn juli 2001, maar de lidstaten gehouden en de Commissie opnieuw begonnen met de aanval in 2004 Groenboek over een EU-aanpak van het beheer van de economische migratie (COM (2004) 811). En voortgezet totdat ze een akkoord bereikt in 2005 leiden tot een beleidsplan legale migratie (COM (2005) 669) waarin de acties en de wetgevende initiatieven die de Commissie voornemens is te nemen, om zo te streven naar de consequente ontwikkeling van het EU-beleid inzake legale migratie.
Natuurlijk is deze richtlijn doet afbreuk aan de autonomie van de lidstaten bij het vaststellen van de nationaliteit wetgevingen. Iets dat was een groot knelpunt, maar de staten ging samen met de voorstellen, want tegen die tijd andere EU-beleid zijn het creëren van een impuls dat de staten die moeilijk te weerstaan.
Grotendeels als gevolg van het EU-beleid, zoals de interne markt, veel beslissingen genomen op nationaal niveau hebben nu een grensoverschrijdend effect dit heeft op zijn beurt geleid tot een vergroting van de macht wordt overgedragen van het nationale naar het EU-niveau.
Dit wordt meestal aangeduid als de spill,
"De eerste beweging van bevoegdheden aan de EU-niveau en vervolgens de EU legalisatie in die gebieden van de macht creëert een reeks van situaties die kunnen worden behandeld, slechts door een verdere uitbreiding van de EU-bevoegdheden.
Bewijs van een staten kunnen van invloed op alle andere en van de impuls voor de staten samen te werken onder de paraplu van de EU blijkt bij de beoordeling van de Spaanse autoriteiten een amnestie voor illegale immigranten die in Spanje in 2005, 700 000 illegale immigranten waren juridische verblijfsstatus. Hoewel dat is slechts de eerste stap op weg naar volwaardig burgerschap Spanje heeft een dergelijke lakse houding over burgerschap, dat een illegale immigrant die werd toegekend woonplaats zou slechts 2 jaar te wachten alvorens te worden verleend Spaanse burgerschap en dus ook het EU-burgerschap en natuurlijk dan wettelijk kunnen leven en werken in een andere lidstaat.
Technorati Tags:
EU-burger, soft power, Spanje, Tampere, EU-richtlijn,
eurealist.co.uk »Het Trojaanse Paard partij reageerde op 18 december 2008 om 1:36 pm #
[...] Hier is besproken - Hier [...]