eurealist.co.uk

Ik werd wakker vanmorgen met de vage gedachte dat ik zou schrijven over de recente conservatieven

Ongeacht de tactische winst op de korte termijn uit triangulatie, op de lange termijn dreigt te vergiftigen ons politieke systeem. De grootste uitdaging voor onze democratische proces is het groeiend aantal in het electoraat, die het moeilijk vinden zich te identificeren met een partij, of bereid is de overtuiging waarmee politieke figuren houden hun standpunten.

stijging in populariteit, zoals geopenbaard in de peilingen, lokale verkiezingen en de bemanning, met betrekking tot het effect dat de erkenning zou kunnen hebben op het EU-beleid wat we van hen kunnen verwachten komen de volgende verkiezingen.

Het is goed begrepen dat de Tories spelen hun kaarten zo dicht mogelijk bij het vest mogelijk te maken, want toen hebben aangekondigd dat zij elk beleid dat publieke goedkeuring heeft gekregen, is er pas de Labor-regering ongeveer een week om te kopiëren, zie de sloop van de regionale assemblees en successierechten.

Niet dat dit een nieuw thema uit New Arbeid, Ik herinner mij nog goed een interview op de BBC-programma Today, terug in de tijd toen ik nog dacht dat het de moeite waard om naar te luisteren, wanneer een van beide John Humphrys of James Naughtie verhoor werd de verliezer van de verkiezingen 1997, John Major. Wie ooit in staat was, heeft enkele opmerking over de conservatieve steun voor New Labor-beleid, waaraan Major antwoordde ja natuurlijk steunen wij dat beleid uit te voeren omdat ze werden voordat ze werden Arbeid beleid conservatieve beleid. Major kunnen hebben uitgebreid over dit thema en heeft verklaard dat zij over schetst het beleid die werden overeengekomen in de EU geen van beide partijen hadden veel keus in de materie. Maar dat is het probleem met politieke en media behandeling van de EU, er zo weinig naar buiten bevestiging dat het lidmaatschap van de Unie heeft zich op een zodanige wijze dat het bindend is voor alle partijen hetzelfde beleid.

Deze zogeheten 'kopiëren van ander beleid heeft hier al vermeld "triangulatie", die werd beschreven door Robin Cook in The Guardian 26 november 2004

Zij zijn aanhangers van de praktijk van triangulatie, en geloven dat verkiezingen alleen gewonnen door het stelen van je tegenstanders kleding, retoriek, kwesties - en hopelijk ook hun stem uitbrengen. Als de conservatieven doen zich voor als zwaar voor recht en orde, dan doen zich voor als de Arbeid moet zelfs nog harder worden.

Ongeacht de tactische winst op de korte termijn uit triangulatie, op de lange termijn dreigt te vergiftigen ons politieke systeem. De grootste uitdaging voor onze democratische proces is het groeiend aantal in het electoraat, die het moeilijk vinden zich te identificeren met een partij, of bereid is de overtuiging waarmee politieke figuren houden hun standpunten. De meest frequent gelede klacht is dat "je bent allemaal hetzelfde". Toch is pervers, het doel van triangulatie is het minimaliseren van het verschil tussen een partij en zijn rivaal, en de ontzegging van de kiezers een echte keuze tussen concurrerende waarde systemen. De echte vijand van Arbeid bij de volgende verkiezingen zullen noch Tory noch Lib Dem maar apathie. Maar we zullen onze supporters niet motiveren om te gaan stemmen en stemmen ons door te pretenderen dat wij delen onze tegenstanders' prioriteiten.

Natuurlijk is de term "triangulatie" is slechts een verzonnen manier om uit te leggen op het gebrek aan onafhankelijkheid van onze politieke partijen hebben indien, bij het formuleren van beleid, moeten zij denken over EU-overeenkomsten die zijn ondertekend in kannen en kruiken is door vorige regeringen. En Robins Cook voor de uitleg van het is een excuus dat verbergt de waarheid en niet zozeer op de werkelijke reden waarom de partijen het beleid zijn zo dicht op zoveel terreinen van de overheid. Er is immers niet echt veel zin in het produceren van een reeks van beleidsmaatregelen die in strijd zijn met EU-wetten en legalisatie reeds in de pijplijn zitten, tenzij u bereid bent om de volgende logische stap van het aanpakken van de macht die de EU heeft boven het nationale beleid. En dat is iets wat geen van de grote partijen bereid zijn te overwegen, iets te verklaren door Dr Noord deze week --

Als "nieuwe" was ooit op de kaarten, een noodzakelijke voorwaarde zou hebben opgevat als een belofte om uit de EU, wat betekent dat degenen die werkelijk menens is met het zoeken naar een nieuwe relatie met de EU al betekent dit dat moet eerst akkoord gaan met de essentiële voorwaarde.

Dr North gaat verder om uit te leggen dat na te denken over het verlaten van de EU zou vereisen een serieuze bestudering van de alternatieven die beschikbaar zijn voor een Groot-Brittannië met een andere relatie met de EU, en geen van de partijen is ook gekeken naar de alternatieven. Zeker niet de conservatieven die graag gezien worden als anti EU, omdat het speelt ook met het publiek.

Nick Clegg stelde vanmorgen in de Telegraph dat de conservatieven zijn beleid verheven tot een kunst-ontduiking formulier! Ze doen lijken te hebben opgedaan met hun in de gunst zonder concreet beleid, dat doet me geloven dat het een anti - Arbeid en Gordon Brown stemming, in plaats van pro - Conservatief.

Clegg `s gebruik van het woord" opstand "is een interessante keuze zin zoals hij doet opstand, burgerlijke ongehoorzaamheid of muiterij? Liever dan te erkennen het publiek recht voor om zijn regering, Clegg lijkt te geloven dat dit te doen is een kwestie van opruiing dus iets te fronste op basis waarvan moet worden tegengegaan door de staat. Om een dergelijke suggestie is hij natuurlijk conflating de Labor-regering met de stand en vragen het recht van het publiek om te stemmen voor een politieke partij die verandering.

Niet dat de conservatieven zijn die veranderingen, zoals Clegg terecht zegt De conservatieven hebben schilderde een beeld van een heerlijke nieuwe wereld, waar de zon schijnt en David Cameron charme van de vogels uit de bomen. De Kameroen zijn begonnen te geloven hun eigen hype: de nadruk wordt gelegd op hun recht om zonder nummer 10 uit te werken wat ze wil doen zodra de deur achter zich gesloten. Let wel alle Clegg aanbiedingen voor LibDem beleid is een versie van het EU-beleid dat aanvaardbaar zou zijn op de kaarten die ooit partij wint de volgende verkiezingen zo niet eerder. Dat Clegg is te doen, is misschien niet verwonderlijk gezien de EU geschiedenis van de heer Clegg en het feit dat als iemand die zich in de ontvangst van een pensioen uit de EU, hij heeft al blijk gegeven van zijn vermogen om voorbij te gaan aan zijn eigen verkiezing toezegging over het houden van een referendum van het EU-Verdrag aldus bevorderen van de doelstellingen van de Unie.

Het is deze speciale plaats ingeruimd voor de EU en de speciale behandeling van de voorstanders, die is zo destructief van onze eigen democratische staatsinrichting. In elk ander gebied, de ontvangst van een jaarlijkse betaling van een organisatie zou worden beschouwd als een belangrijke pointer naar hun individuele onafhankelijkheid van de rente, maar om wat voor reden dan personen die grote pensioenen van de EU worden geacht hoger te zijn dan schamele suggestie dat deze persoonlijke betalingen kunnen strijd zijn met hun belangen in ons eigen parlement.

Van een EU-perspectief van de conservatieven ontbreken van duidelijk omschreven beleid, indien het wordt gehandhaafd tot aan de verkiezingen, zou een nieuwe conservatieve toediening aan drift doelloos samen met de algemene stroom van verdere politieke integratie. De verklaring dat er iets moest worden gedaan over de Lissabon-Verdrag, indien hij werd bekrachtigd vóór de volgende verkiezingen is veel te laks enige betekenis hebben in de echte wereld van de EU-politiek. Zelfs als dat niet is geratificeerd Lissabon werden de conservatieven zou zich bevinden in een positie van onmiddellijk verzet tegen de EU over een zeer belangrijk onderwerp en ze hebben laten zien geen duidelijke voorkeur voor een dergelijke strijd.

In werkelijkheid is de enige partij een beleid dat enige betekenis hebben, zijn die welke in zijn gebieden die in strijd zijn met het EU-beleid, of in de een of twee waar we steeds een vetorecht. Dan alleen wanneer het punt wordt duidelijk gemaakt dat er niets zal veranderen de vastberadenheid om te zien die het beleid tot bloei bracht, zelfs als dat betekent dat tweespalt binnen de EU, zelfs als dat betekent dat eenzijdige legalisatie binnen onze eigen parlement, zelfs als dat betekent dat er rechtstreeks tegen de eerder overeengekomen EU-agenda. Want wat is precies het punt van de verkiezing van een nieuwe regering wanneer zij zullen worden gebonden handen en voeten door de overeenkomsten die door Tony Blair tien jaar geleden, als dat zou worden van de positie kunnen we net zo goed vasthouden aan de huidige regering. Zoals Cook zei dat de grootste uitdaging voor onze democratische proces is het groeiend aantal in het electoraat, die het moeilijk vinden zich te identificeren met een partij, of bereid is de overtuiging waarmee politieke figuren houden hun standpunten.

Dus misschien is Glegg recht is er een vleugje van de opstand in de lucht, maar het is niet alleen tegen de Labor partij, maar tegen de gezellige afspraken gemaakt tussen alle politieke partijen om ons in de EU, te ontzeggen ons een stemming over een EU - kwestie in te nemen en de EU op de politieke agenda zo veel mogelijk tijdens de verkiezing tijden.

Technorati Tags:
Conservatief beleid, de bemoeienis van de EU, opstanden, democray,
Toevoegen aan: | Technorati | Digg | del.icio.us | Yahoo | BlinkList | Spurl | reddit | Furl |