De Telegraph klaagt over wordt geboeid door de beslissingen op basis van de Human Rights Act van 2000 en in het bijzonder op conflicten tussen artikel 8, - die erkent het recht op privacy - en artikel 10, dat erkent de vrijheid van meningsuiting. Het saldo van rechterlijke beslissingen in de daaropvolgende acht jaar heeft zwaaide duidelijk de richting van het recht op privacy is toegestaan op te wegen tegen het recht op vrijheid van meningsuiting.

Maar op geen enkel punt heeft het Parlement een stem gekregen in de oprichting van dit nieuwe corpus van de wet, anders dan in de vaststelling van de oorspronkelijke wetgeving.

Dat is het punt, het Parlement heeft nemen de oorspronkelijke legalisering die gaf de rechter de bevoegdheid en het Parlement heeft ook de bevoegdheid tot intrekking van het besluit, het is een feit dat de rechters zijn alleen met behulp van de macht kregen zij door het Parlement.

Sorry Verloren Link

In het kort de democratische legitimiteit van de EU bestaat niet, geen van de volkeren van de nationale staten hebben ooit heb voor de oprichting van het Europese project, dat werd opgericht als een top-down politieke structuur waar de nationale politici konden wisselen ideeën en manieren van werken samen voor de verheffing van allen. Maar de beslissingen die ze werden nooit formeel voorgelegd aan de mensen als een alternatieve vorm van de overheid.

Af en toe een Lid-Staten nationale politici zal of zullen worden gedwongen om de burgers van die staat een kleine stem in de procedure, maar zoals we hebben meegemaakt zo vaak al de mensen worden verwacht om te stemmen ja en zijn gewoon niet toegestaan om nee te zeggen aan de lopende politieke eenwording, en de overdracht van bevoegdheden van de nationale staat aan een supra nationaal niveau forum die buiten de controle van het volk.

We zien de gevolgen van deze uitdrukking in de recente nieuws dat Peter Mandelson van de EU-commissaris voor handel is er een verlaging van 60% van boer subsidies op tafel bij de WTO-besprekingen.

Binnen de EU onze democratie is dus gefragmenteerd raken, kunnen we nog steeds stemmen voor Arbeid, conservatieve of LibDem maar we kunnen niet aan de stemming om de EU of het beleid dat zij beslist te zetten, omdat zij niet langer deel uit van het nationale politieke debat

Die van ons hebben gegeven van de EU de bevoegdheid tot het nemen van een dergelijk aanbod, in feite die van ons heeft de EU de bevoegdheid te creëren en de controle die landbouwsubsidies in de eerste plaats, wanneer heeft de EU-landbouwsubsidies ooit functie in een nationale verkiezing of zelfs in een verkiezing voor het Europees Parlement. Natuurlijk niet, want de politici hebben door de overeenkomsten tussen henzelf verwijderd dergelijke vragen van het nationale debat en buiten de democratische controle.

Dus als de heer Mandelson heeft zijn overeenkomsten en verplichtingen in het kader van de WTO zullen er geen kans voor ons de mensen te ontkennen deze verbintenissen geen mogelijkheid om te zeggen sorry wij het niet eens zijn moet je terug gaan en opnieuw een andere deal. Dit zal een deal tussen politici over wat ze gaan werking op de mensen die ze geacht worden te vertegenwoordigen.

Voor deze zaak toen hebben we ooit stemming om lid te worden van de Wereldhandelsorganisatie en geven onze bevoegdheid om onze regering te maken aanbiedingen in dat forum die van invloed zijn op onze eigen nationale welzijn?

De natie-staat heeft een bepaalde definiteness gecategoriseerd door ondeelbare soevereiniteit, vastgestelde grenzen, duidelijke persoonlijkheid, die regering en constante democratie.

Omdat de soevereiniteit is ondeelbaar kan niet worden gedeeld als de EU kliek ons wil doen geloven, het is eerder in een ander forum. We kunnen niet besluiten om beide delen soevereiniteit en ook behouden, zodra we het erover eens om onze soevereiniteit afhankelijk van afspraken in de EU kunnen we natuurlijk niet nog steeds de onafhankelijke uitdrukking van de soevereiniteit. Soevereiniteit betekent dat we kunnen zeggen aan de heer Mandelson, eens wat je wil, maar wij zullen blijven tot de subsidies aan onze boeren, zodat zij kunnen blijven leveren ons voedsel tegen redelijke kosten voor de consument, want als een natiestaat wij eisen dat het vermogen tot diervoeders zelf blijft te allen tijde binnen de macht van de natiestaat.

Binnen de EU onze democratie is dus gefragmenteerd raken, kunnen we nog steeds stemmen voor Arbeid, conservatieve of LibDem maar we kunnen niet aan de stemming om de EU of het beleid dat zij beslist te zetten, omdat zij niet langer deel uit van het nationale politieke debat. Alleen de partijen die pleiten voor het verlaten van de EU kan en hebben afzonderlijke nationale beleid op een hele reeks van gebieden die nu de EU gecontroleerd. Maar dit zijn de kleinere partijen, die in werkelijkheid geen enkele kans op de vorming van een regering of het beïnvloeden van beleid.

Alleen de partijen die pleiten voor het verlaten van de EU kan en hebben afzonderlijke nationale beleid op een hele reeks van gebieden die nu de EU gecontroleerd.

Zoals het nu voorligt wij onze eigen regeringen die verantwoordelijk zijn van het beleid waar zij niet volledig verantwoordelijk is, waarop zij hebben weinig controle, en waaraan zij kunnen niet eens politiek gepleegd. We hebben ook kiest om het beleid die buiten hun controle, het democratische tekort van de EU is overgebracht naar een democratisch tekort binnen de natiestaat. Overwegende dat de nationale regeringen doen nemen aan debatten over beleid op EU-niveau is er geen correlatie tussen de debatten en de nationale publieke debat dat zou bijdragen tot machtiging van nationale politici om in te stemmen met het EU-beleid. Eerder een dergelijk beleid zijn overeengekomen door een select aantal in de kast en vervolgens gedwongen op een uitgesloten bevolking.

Er is ook de centrale EU de Commissie van mening dat zij de autoriteit te zien als zij dat wenst, zelfs indien zij niet over de steun van de lidstaten regeringen. De aankondiging dat $ 1,6 miljard aan niet-landbouwsubsidies moeten, in plaats van te worden teruggestuurd naar de nationale staten, worden gegeven aan boeren in de ontwikkelingslanden. Voor wiens rekening zijn de EU werken, zeker niet de lidstaten of hun burgers ze zo volledig los van iedere democratische controle dat sommige ideeën lijken te concretiseren gewoon uit de lucht en wordt het EU-beleid dat gevolgen voor ons allemaal, maar zijn bedoeld om versterking van de EU gestalte op het wereldtoneel. De enige manier om deze bijzondere aflevering is als de nationale staten krijgen samen en neem de Commissie naar de rechter voor overschrijding zijn gezag, en natuurlijk de rechter in kwestie heeft een recht van "volledige wederzijdse samenwerking" met de Commissie.

In de EU, de politieke participatie "door het volk 'en de vertegenwoordiging van het volk' is over het algemeen vervangen door een EU-vordering van effectieve governance" voor de mensen, dwz. in het belang van de volkeren, de EU beweert een democratische autoriteit omdat hij voegt voordeel.

Dus de vraag moet worden gesteld is het echt toevoegen voordeel voor de volkeren leven?

Op dat vlak is de EU ook moeite om een wezenlijk bewijs dat zij doet. De kosten voor Groot-Brittannië van het lidmaatschap wordt berekend aan toevoegen 5 pence in de pond naar onze belastingen, krijgen we extra voordeel dat vergelijkt met dat is ons voedsel goedkoper als gevolg van het lidmaatschap, hebben we minder betalen voor onze energie? Ik denk het niet, in feite precies het tegenovergestelde van de EU draagt bij aan de kosten van de voedselproductie en wordt de toevoeging substantieel aan de kosten van onze energierekeningen.

Het kan worden beschouwd als een voordeel voor de landbouwers subsidies voor de productie van voedsel, zo is het dan hoe kan het plotseling worden besloten dat een 60% korting op deze subsidies zal ook een voordeel, en waren we niet subsidiëren onze Britse boeren in ieder geval, hoe kan het een voordeel voor het niveau en de ontvangers van de subsidie wordt in de controle van de EU en niet onze nationale overheid. En waar is de toegevoegde bescherming van de omvang en de grotere onderhandelingsmacht van de EU bij deze subsidies moeten worden verminderd met 60% om een deal kunnen we niet hebben gedaan even goed afzonderlijk.

Het kan een voordeel aan te dringen dat 20% elektriciteit worden geproduceerd uit hernieuwbare energiebronnen, maar als Booker wijst op de uitvoering van dit beleid zal een zeer kostbare witte olifant dwingen de prijs van onze elektriciteitsfacturen voor meerdere jaren komen en zal betekenen dat we zullen moeten knippen verbruik te voldoen aan de doelstellingen.

Hoe is het een voordeel worden verhinderd de verwijdering van afval door de traditionele methoden storten wanneer het systeem in evenwicht en worden gedwongen om dure verbrandingsovens?

In dit net als in vele andere gebieden de vermeende voordelen van het lidmaatschap van de EU wordt ontkend door de kosten van het beleid dat veel meer te maken met een centraal EU-socialistische ethos dan wel voor een extra voordeel voor de mensen.

De EU in plaats van voordeel voor ons leven is het toevoegen van sterk aan dat hij de kosten beide monetarily en legaal met een schijnbaar eindeloze stroom van de EU-wetgeving.

De gecompliceerde denken van Daniel Gros directeur van het Centre for European Policy Studies, is schokkend in zijn volledige minachting voor het democratisch proces en eventuele juridische grenzen.

Zijn suggestie is dat de leiders van de lidstaten moeten ondertekenen de geconsolideerde tekst van de verdragen die het gevolg is van de opname van de wijzigingen van het Verdrag van Lissabon in het oude Verdrag, dat onlangs officieel gepubliceerd.

En dan de behandeling van de geconsolideerde tekst als een geheel nieuwe verdrag, Ierland natuurlijk niet in staat zou zijn te ondertekenen, waardoor zij zouden worden uitgenodigd tot het indienen van een reeks protocollen, of opt-outs, die zou toelaten tot het ondertekenen van het verdrag.

Zodra dat gedaan was de Ierse zou dan om een nieuw referendum op basis van de vraag "Is Ierland willen toetreden tot de EU (-26) met het Verdrag van Lissabon van kracht?"

GROS voert op dit punt, een ander nr. zou betekenen dat Ierland zou de EU.
Geconfronteerd met dit vooruitzicht, is het zeer waarschijnlijk dat de Ierse bevolking zou kiezen om te blijven in de EU, zelfs indien dit betekende de aanvaarding van het Verdrag van Lissabon.

Natuurlijk de andere landen zouden ook de ratificatie van het nieuwe verdrag, maar dit zou niet gemakkelijk veel te doen, als ze allemaal zouden moeten doen is opnieuw met vermelding van hun aanvaarding van het oorspronkelijke verdrag, maar om wat voor reden Ierland zou de ratificatie van een geheel nieuwe verdrag!

Dit is natuurlijk een politieke onzin, want alle landen hebben een veto over verdrag wijzigen en het Ierse veto zou even doeltreffend op de geconsolideerde tekst omdat zij de geconsolideerde tekst van het Lissabon-verdrag waarin de mensen hebben al gestemd NR.

De vraag zou feitelijk nog steeds hetzelfde doet Ierland accepteren wijzigingen in het EU-verdrag, zoals gedefinieerd door een van Lissabon of de geconsolideerde tekst van Lissabon, als de mensen dan niet te kunnen niet worden geratificeerd.

Er zijn 27 lidstaten niet 26 of 25 als Gros wil suggereren en elke zou nog een veto over verdrag veranderen.

John Redwood vraagt waarom de Engels-democraten stond tegen David Davis in de door de verkiezingen, en vraagt zich af waarom ze zouden willen staan tegen een voor de hand liggende eurosceptische of zijn partij, een partij die heeft gestemd Geen Nice, nr. naar Amsterdam en nr. naar Lissabon.

Impliceert dat als ze stond tegen conservatieven in een algemene verkiezingen zullen splitsen eurosceptische stemming, beschadiging van de eurosceptische oorzaak en eventueel een federalistische winnen zetels.

Dit standpunt is een Ik heb meerdere malen op het internet en ik denk dat is gebouwd op een aantal misverstanden, de eerste is dat de conservatieven zijn eigenlijk eurosceptische - Ik ben bereid te accepteren dat waarschijnlijk de meeste conservatieven vallen in die categorie, maar toen ze waarschijnlijk altijd hebben - maar als dat het geval is, dan kan ik alleen maar concluderen dat het leiderschap van de partij zijn na een andere lijn op de EU, en waarschijnlijk altijd.

Edward Heath heeft ons in en gevochten met de rest van de leiding zoals Margaret Thatcher voor een "ja" stemmen in het referendum 1975. Margaret Thatcher zelf ondertekende de Europese Akte, haar vervanger John Major gedwongen het Verdrag van Maastricht door middel van het parlement over een bedreiging voor zijn ontslag in, indien niet door de eurosceptische vleugel van de partij.

De enige echte eurosceptische leider van de partij en de enige verkozen door alle leden, die zijn positie als er geen kans is dat de conservatieven kunnen winnen verkiezingen en was summier ontslagen door de parlementaire partij, na slechts 18 maanden.

De huidige leider is gebroken een vaste belofte over de EU al om de afgevaardigden van de federalistische EVP-fractie in het EU-parlement, en is nu terugval op zijn belofte om een referendum over het Verdrag van Lissabon.

De conservatieven zijn leiderschap van vandaag zijn niet die enige echte alternatief voor de EU, of een echte mechanisme voor de terugkeer van de macht van Westminster, de voorkeur geven in plaats om een debat over de EU op de lange baan zodat zij zich kunnen concentreren op de dingen die de EU nog steeds staat ons te doen.

Als je kijkt naar hun beleid inzake de gezondheidszorg, het onderwijs of de energie is het duidelijk dat zij ook de EU-lijn bijna op de brief.

Dus in werkelijkheid zie ik niet dat de conservatieven parlementaire partij zijn eurosceptische, ja ze laten het graag van de heer Redwood om eurosceptische geluiden maar eenmaal gekozen voor het kantoor eurosceptische vleugel vindt dat het niet zal worden hun beleid dat wordt gevolgd. Zij zullen de nieuwe klootzakken worden geduwd aan de zijlijn als het leiderschap nastreven Euro federalistische lijn, precies zoals ze in het verleden.

Stemmen Nee tegen de EU-verdragen als in de oppositie, wanneer zij weten dat er geen kans dat ze kunnen winnen van de stemming, is geen bewijs dat eurosceptisch. We moeten zien wat echt leiderschap in de ontwikkeling van beleid, gebaseerd op en bouwt op die stemmen bij de conservatieve macht in Westminster.

De conservatieven zijn leiderschap nog te formuleren iets naderen dat standpunt, de voorkeur geven om te blijven in hun oogkleppen stand over de EU, wat het is en waar het over gaat.

Als zodanig is het de conservatieve partij, dat is het opsplitsen van de eurosceptische stemming door te stellen om iets duidelijk is, en duidelijk niet van plan is geworden.

Het is de conservatieve partij die actief is inmenging van de federalisten door valselijk te beweren eurosceptisch.

Dus het grote verschil tussen de partijen, ongeacht hun electorale kansen, de Engels-democraten zijn duidelijk over te willen laten de EU, zien ze niet de toekomst van dit land best gediend door ons lidmaatschap van een vakbond die is ingesteld op de rails van de voortdurende politieke integratie.

De controverse over de conservatieve leiders eisen dat MEP moet vullen in een recht om te weten vorm op kosten tweemaal per jaar, heeft gegooid op een belangrijk punt;

De conservatieve leden van het Europees Parlement volgens de gelekte memo zijn bereid om het idee op basis van regel twee van de EU-parlement, waarin staat dat de leden hebben een mandaat van onafhankelijke en "niet aanvaarden instructies"

Artikel 2: Ongebonden mandaat
Leden van het Europees Parlement oefenen hun mandaat vrij uit. Zij mogen niet gebonden zijn door instructies en geen bindend mandaat.

Wat is dan het punt van de verkiezing van iedereen aan de EU-parlement over de partij lijnen.

We weten al dat aspirant-leden die geen manifesten, maar het argument is altijd gevorderd dat bij de stemming voor hen doen we weten wat hun partij voor staat.

Misschien hebben we een idee van dat, maar als dit EU-parlement regels: de MEP niet hoeft te volgen partij en is onafhankelijk van zijn eigen partij dan dat argument moet worden onwaar.

Dus we zijn effectief stemrecht voor iemand om ons in de EU-parlement, zonder de geringste idee van wat ze voor staan of die manier kunnen zij stemmen over een bepaald onderwerp.

Geconfronteerd met de afwijzing van de Grondwet, zijn rehash in het Verdrag van Lissabon en de nog ongekende populaire brede afwijzing van de centrale EU-bureaucratie in de hele EU, Joschka Fischer schrijft in Die Zeit krant van vorige week heeft een aantal beenderen op de gedachte achter de idee van een centrale kern van de staten die willen doorgaan met verdere politieke integratie.

Europa moet niet worden opgeofferd in het belang van de democratische wil van de MENSEN

Niet alleen moeten zij dat wel kunnen doen, maar de beslissingen van de elite of Avant garde groep zal dicteren beleid binnen Europa, en dwingen de andere staten in te stemmen met hun voorwaarden. Fischer stelt zich dus een twee snelheden EU als een instrument voor verdere integratie.

Wat wordt ons verteld is bewijs dat de EU gaat onze manier, zou niets meer dan de dekking van verdere politieke integratie, want het zal de centrale kern van de staten die de regels en maken het lopen, met die niet bereid toetreden tot de centrale kern streven naar een volledig federale EU wordt beperkt tot de zijlijn als het gaat om de besluitvorming, maar zal naar verwachting volgen de regels van de kerngroep.

Tot zover het idee om in het middelpunt van de EU en het idee van een Europese Unie met twee snelheden zin procedure niet op een verschillend tempo op weg naar hetzelfde doel.

Fischer ziet de integratie van de mensen in de besluitvorming als in het Ierse referendum of een andere voor deze materie, zoals met een nachtwaak effect op het vermogen van de Unie. Hij zei;

"Macht en besluitvormende autoriteit" van Europa mag niet worden geofferd op het altaar van de democratische wil van het volk.

Laten we alleen denken dat het voor een moment als het concept is zo adembenemend in een zogenaamd democratisch land dat het echt bedelaar geloof;
Europa moet niet worden opgeofferd in het belang van de democratische wil van het volk.

De EU en de macht van de EU en van haar politieke leiders is belangrijker dan democratie.

Ik vermoed dat wij in het westen zou een beter begrip en erkenning van hun werkelijke betekenis van deze gevoelens als ze zijn gemaakt door de leider van bijvoorbeeld China of door de Noord-Koreaanse glorieuze leider Kim Jong-Il in een toespraak introductiepagina de deugden van een grotere individuele offeren voor het welzijn van iedereen. We zouden automatisch begrijpen dat dergelijke gevoelens hebben geen plaats in een westerse democratie, ze zijn op zijn plaats en in Europa uit de tijd.

Zelfs als in Europa Fischer afkeuring van de democratische besluitvorming doet denken historische parallellen, we hebben het lijkt helaas niet de les. Hoewel Europa heeft de gevolgen autocraat filosofie kan hebben op de vrede en de welvaart zeer weefsel van de samenleving binnen de levende geheugen, we lijken niet helemaal te hebben uitgeroeid het concept.

We hebben geen rekening gehouden dat de politieke visie moet worden getest op alle tijden op het vuur van de democratische wil van het volk waar de ideeën moeten verweerde en gepolijst in het gerecht van de publieke opinie, als de visie van de samenleving wordt algemeen aanvaard als zijnde van toepassing is.

Europa in de vorm van de EU heeft daarom gereproduceerd het ding werd opgericht om zichzelf uit de politieke kaart, want ontdaan van het mooie kleding als Fischer heeft gedaan van de EU is niets meer dan een volwaardige autoritaire onderneming, bovendien een die alleen kan worden gerealiseerd door de onderdrukking van de democratische rechten.

Misschien is het gebied met de grootste verwarring en verschillen tussen degenen die de vorming van de Unie, hoewel velen van hen beweren ook dat de Unie moet radicaal veranderen voordat het kan worden aanvaard, en die van ons die zijn uitgesproken tegen een dergelijke beweging. De pro EU veranderen brigade met inbegrip van onze eigen Conservatieve Partij, zijn onder de illusie dat de EU iets is het niet en zou ontslaan de vorderingen van dictatuur of autocratische regel uit de hand.

Maar na het luisteren naar de wil van Joschka Fischer niemand dat nog werkend onder de illusie dat de Unie is gebaseerd op iets als de democratische hoofdsom of in feite zou kunnen worden, zodat gebaseerd.

Als hij zegt dat het proces van democratie is een verzwakking van de West-en beschuldigt nationale regering van opportunisme, een gebrek aan vastberadenheid en lafheid in het gezicht van de democratie en heffingen politici zelf belang omdat zij hun eigen verkiezing vooruitzichten boven de behoeften van de Unie, is hij duidelijk wordt gepleit voor de vorming van niets minder dan een land dat niet is gebaseerd op democratie, maar op technocratische autoritarisme.

Een autocratisch despotische staat waar de mensen en hun vertegenwoordigers moeten worden losgekoppeld van enige invloed heeft op de werking of de richting van de macht, waar onze eigen vertegenwoordigers worden uitgelokt en cajoled in het negeren van de wensen van de mensen die ze dienen te worden verkozen.

Zo hebben helemaal niet om de mensen met hen op hun reis van de bouw van de EU voorstanders nu duidelijk maken dat zij nooit de bedoeling om een klein ding zoals democratie staan in hun weg.

Wij hebben in Groot-Brittannië zijn gekomen om te begrijpen dat de stichting van een staat de bevoegdheid berust bij het volk, dus zonder de ondersteuning van de wil van het volk van de structuur van de staat zal instorten tot een betekenisloos wirwar van in nood verkerende bevoegdheden.

Maar binnen het kader van de Europese Unie besluitvorming wordt bestuurd door een administratieve procedure, niet door de burger en dus ook de democratische hoofdsom niet wordt gezien als de basis voor het gezag, maar als een ongemak dat moet worden toegediend. In de wereld die bewoond wordt door de EU autocraten het publiek, zoals uitgedrukt in de stembus, is slechts een van de invloeden op de besluitvorming en pas dan een zeer kleine invloed die alleen moeten worden aangepakt als de pesky lokale politici dringen aan op daadwerkelijk vragen de mensen .

EU-ambtenaren in plaats afspraken over het beleid na een reeks van gesprekken met NGO's en andere lobbyisten enkele belangengroepen in een systeem ontworpen om een administratieve procedure, indien er geen plaats beschikbaar is voor openbaar debat of betrokkenheid. Een systeem dat bovendien laat de EU-ambtenaar te kiezen die te vragen en die te negeren, waar publieke betrokkenheid is beperkt tot de rol van kanonnenvlees voor de pollsters. In een dergelijk proces is het moeilijk voor te stellen de wensen van de mensen die een leidende rol, waar de kiezers niet worden gezien als basis voor het gezag, maar als een horde te erboven of door verstreken, of indien dat niet mogelijk is te genegeerd, een technocratisch systeem ontworpen om als zelfstandige bestuursorganen en de zelfdragende waar als Fischer zegt inspraak kan alleen maar een verzwakking van de EU.

Er zijn mensen die in een poging om de gevel van de democratische keuze binnen de EU zal proberen te ontslaan, de ex-Duitse minister van Buitenlandse Zaken als ranting motorcarters die niet spreken voor de echte EU. Helaas voor hen Fisher is niet alleen in zijn opvattingen, hij is immers enkel de uiting ronduit de fundamentele uitgangspunten die zijn gebruikt om te zorgen voor de vorming van de Unie, de beginselen die tot dusver zijn verborgen achter een façade van imaginaire democratie.

Monett zou zijn volledig achter deze gevoelens, omdat hij geloofde dat een technocratische centrale macht was de enige methode die zou zorgen voor de opbouw van de Unie, inzicht dat, als aan de mensen die het hele bouwwerk van de EU zou nooit van de grond in de eerste plaats.

Lees de rest van dit entry »

Ian Jack gaat in op de vooruitzichten voor de Davis campagne in de Guardian maakt hij een punt dat al over mij sinds Davis ontslag;
Haltemprice kiest David Davis, want van zijn partij, maar de populariteit van zijn overtuigingen blijft onbewezen. Als een onafhankelijke nieuwkomer strijden voor vrijheid hij misschien strijd, zoals Miss Groot-Brittannië, op te slaan zijn £ 500.

Hoewel ik het eens met de gepercipieerde houding van Davis - er is zoveel te klagen over de verschillende invasies deze regering heeft gedaan in de buurt van onze burgerlijke vrijheden - De strijd voor het herstel van de vrijheden en de herverdeling van de macht van de staat strofen de mensen zullen niet worden gericht op de resultaten van de tussentijdse verkiezing in Haltemprice.

In dat opzicht de Davis campagne is bijna een feit en kan niet alleen dienen om verschansen het idee van een politieke elite, die deze dingen doen er niet toe om de man in de straat, die natuurlijk niet, totdat hij individueel wordt geconfronteerd met de macht van de staat op dat moment zal hij snel beginnen te realiseren dat zijn zogenaamde rechten niet langer bestaan.

De hele reden Davis biedt voor zijn aftreden is gebrekkig in ieder geval, want hij kon het niet mogelijk om de druk op deze regering door ontslag uit zijn ambt als Shadow Home sekte, ontslagnemend zijn stoel, en dwingt een verkiezing. De andere grote partijen - LibDems en Arbeid - zelfs niet opstaan, dus er kan geen twijfel dat de problemen zullen besproken worden op nationaal niveau als de enige tegenstanders van Davis herkiesbaar zijn onafhankelijken, greens en diverse assorti anderen. Zoals Ian Jack wijzen David Davis het ontslag heeft geleid tot niet alleen een door de verkiezingen, maar een scramble voor publiciteit. En toen is hij terug met een lagere opkomst hij vindt zich in een zwakkere positie dan die waarvoor hij eerder gehouden binnen de partij. Het wordt geheel aan de heer Cameron als hij wenst aan te bieden Davis zijn oude baan terug, een andere baan, of hem gewoon laten wegkwijnen op de achterkant banken.

Niet dat het echt van belang is wat er gebeurt met Davis, maar hij hing zijn banner op een zeer belangrijke burgerlijke vrijheden, omdat hij zo verzwakt, zal de oorzaak. Tenzij hij kan Cameron kracht om dit een echte conservatieve partij tijdens de volgende verkiezingen. Die lijkt onwaarschijnlijk als Cameron heeft al aangegeven zijn belangen en ze geen burgerlijke vrijheden

De Poolse president Lech Kaczynski zal enkel teken van de Europese Unie het Verdrag van Lissabon als Ierland keurt deze in een nieuw referendum,
"Als Ierland maakt een ander besluit - maar niet onder druk, en zonder wijziging van de grondwet - op dezelfde wijze als de eerste, dan zal Polen niet een blok aan het verdrag", zei Kaczynski.
"En ik zal mezelf niet tot een blok, omdat de Poolse parlement heeft reeds zijn goedkeuring gehecht aan het verdrag."

Blijkbaar Kaczynski's conservatieve kamp heeft geprobeerd om Torsk in te stemmen met een wet zegt dat Polen de EU-besluiten moeten worden gezamenlijk door de regering, het parlement en de president, in plaats van alleen de regering, zoals de gewoonte.

Intern conflict in Polen in de EU

De president van Polen heeft bevestigd op zijn weigering tot ondertekening van het Verdrag van Lissabon, maar zei dat hij zou doen, als de Ierse stemde ja in een tweede referendum, zolang hij was zo eerlijk als de eerste en de Ierse regering heeft geen invloed op de grondwet met het oog op de afweermechanismen in de Ierse kiezers.

EUbusiness.com beoordelen van de reden waarom Lech Kaczynski heeft deze houding meer te maken met interne kwesties in plaats van een bezwaarschrift bij het Verdrag. Hij probeert te dwingen de overheid om in te stemmen met een wijziging in de wet, zodat de EU-gerelateerde beslissingen zouden worden genomen door de regering, het parlement en de president, een stap die wordt tegengegaan door premier Donald Tusk.

De Europese Unie is letterlijk uit elkaar valt, en zijn allemaal de schuld van Polen en de Verenigde Staten volgens de Pravda in een Roundup van Lissabon Verdrag nieuws:

Europese deskundigen oorspronkelijk waren bezorgd over de Poolse onvoorspelbaar gedrag. Echter, de reactie van de Poolse president Lech Kaczynski bleek een veel minder voorspelbaar dan iemand ooit zou verwachten. Het is opmerkelijk dat dit gebeurde na Brussel waren overeengekomen om alle mogelijke concessies over de Europese Grondwet naar Warschau. Heel Europa ademde met reliëf wanneer Polen ondertekend en geratificeerd, de Overeenkomst van Lissabon in december 2007.

Er was heel weinig overblijft voor Lech Kaczynski te doen: om zijn handtekening nogmaals op het document dat hij reeds had goedgekeurd. Maar het gebeurde plotseling aan hem dat Polen heeft geen behoefte aan het Verdrag van Lissabon zijn. Het Verdrag van Lissabon werd nutteloos in een handomdraai. Polen weigerde te ondertekenen het Verdrag op 1 juli, toen Frankrijk vervangen Slovenië als voorzitter van de toestand van de Europese Unie.

Geen van die maakt veel zin waarom zouden de Polen niet nodig het Verdrag vallen, wanneer Frankrijk nam het voorzitterschap?

Polen heeft zijn eerdere politieke koers en de ambitie om te bewijzen dat het niet het laatste land in Europa. Polen gebruikt om obstakels op de weg van de EU-Rusland relaties. Vandaag de dag, het brengt een woord in de wielen van de Europese Unie.

Sommigen kunnen herinneren aan het roemrijke Sovjet-tijden, toen Polen bijna vernietigde de Raad voor Wederzijdse Economische Bijstand. Het lijkt alsof Polen is nu bereid om hetzelfde te doen met de Europese Unie.

Nieuws uit de Pravda - De plaats waar de waarheid doet pijn

Drie keer een NEE NEE NEE!

The Irish Examiner zou hebben gebruikt Frankie Howard `s beroemde modewoord wanneer het afgedrukt een brief van John Scanlan Co Cork.

Het Verdrag van Lissabon is nooit over het maken van de EU efficiënter werken. Een studie van Prof Helen Wallace van de London School of Economics bleek EU-instellingen werken zo efficiënt als altijd, ondanks de stijging van 15 tot 27 staten.

Dit werd bevestigd in een ander onafhankelijk onderzoek door een universiteit in Parijs, die vinden dat de nieuwe EU-regels zijn vastgesteld vierde keer sneller in de jaren na de uitbreiding in vergelijking met de twee jaar vóór het.

Gevoelige gaat het eens over de richtlijn betreffende de arbeidstijd of de ontvlechting van de netwerken in de energiesector ook aantonen dat moeilijke beslissingen kunnen worden genomen op grond van de huidige regelingen.

The Lisbon Treaty was intended to give a constitutional foundation to a federal superstate, and to do so by deceptive means.

In the aftermath of the rejection of the European constitution, officials at the Council of Ministers were instructed to make understanding the text of the Lisbon Treaty as difficult as possible while preserving the constitutional content entirely.

Three times now, however, European citizens have rejected this project of the political elite who would have seen their personal power greatly increased.

It is up to Brian Cowen to call for an end to the ratification process and denounce the dishonest attempts to present a constitution as a reform of EU institutions which are working quite efficiently.

They’ll be persuaded in the end - is the opinion expressed by French foreign minister Bernard Kouchner at the news that the Polish president Lech Kaczynski has indicated he will not sign the Lisbon treaty until Ireland gets over its No vote, the German president Horst Koehler is also refusing to sign the Treaty until the country’s Constitutional Court rules on two legal challenges, and problems with ratifying in the Czech Republic where the government is also struggling with a constitutional court challenge and a EUsceptic majority in the parliament’s Senate, on top of a having the most EUsceptice of all EU leaders as president.

The French who took over the presidency of the EU today did have plans to take forward further political integration in the spheres of more harmonised tax rates, joint EU defence, illegal immigrants, global warming and addressing the effects of rising oil prices. The first two of these; harmonised tax rates and joint EU defence were leading problems in the Irish No vote and it is unlikely that the French will want to push ahead with these plans when the only legal way the Treaty can come into force will be if the Irish hold another referendum. When by doing so they would be confirming the Irish No camps original objections.
Instead the French will be concentrating on applying as much pressure as possible to the Irish government, one way is to halt all enlargements and blame it on the Irish- Bernard Kouchner said
“What use is it to take, say, three more countries into the EU, if we’re blocked and can’t proceed with political integration?”

At least he is honest about the aim of the EU which is clearly political integration. (Mr Brown please take note)

So the messages coming from Germany, Poland and the Czech Republic will not be welcomed by the French who can see that it will become difficult to isolate the Irish if the Polish are linking their ratification to the Irish outcome and two other countries are also holding back, in Germany’s case until early next year when the Constitutional court will decide.

The Polish President Lech Kaczynski has also said that the principle of unanimity is binding on the EU and there is no way he could agree to breaking that clause.

“The principle of unanimity is binding here, Poland must protect small EU countries’ rights as it is not a major power itself. “If the principle of unanimity is broken once it will cease to exist for ever. We are too weak to accept this kind of solution.”
“My politics is a way to make sure the telephone number of the Polish president or prime minister is frequently used by Berlin, Paris, London or other capitals,”