In het kort de democratische legitimiteit van de EU bestaat niet, geen van de volkeren van de natie-staten hebben ooit heb voor de oprichting van het Europees Project, het is opgezet als een top-down politieke structuur waar de nationale politici konden wisselen ideeën en manieren van werken gezamenlijke aanpak voor de verbetering van iedereen. Maar de beslissingen die zij gemaakt hebben nooit formeel voorgelegd aan de mensen als een alternatieve vorm van de overheid.
Af en toe een Lid-Staten nationale politici zullen toestaan of gedwongen zal worden om de burgers van dat land een kleine stem in de procedure, maar zoals we hebben meegemaakt, zo vaak al de mensen worden verwacht om te stemmen "ja" en zijn gewoon niet toegestaan om nee te zeggen aan de voortdurende politieke eenwording, en het passeren van de bevoegdheden van de nationale staat naar een supranationaal niveau nationaal forum die buiten de controle van het volk.
We zien de gevolgen van deze uitdrukking in het recente nieuws dat Peter Mandelson de EU-commissaris voor handel is uit te rusten met een verlaging van 60% van boer subsidies op de tafel in de WTO-besprekingen.
Wie van ons hebben gegeven van de EU de bevoegdheid tot het nemen van een dergelijk aanbod, in feite die van ons kreeg de EU de bevoegdheid te creëren en controle op deze landbouwsubsidies in de eerste plaats, wanneer heeft EU-landbouwsubsidies ooit functie in een nationale verkiezing of zelfs in een verkiezing voor het EU-parlement. Natuurlijk is ze niet, want de politici hebben door de overeenkomsten tussen henzelf verwijderd dergelijke vragen van het nationale debat en buiten de democratische controle.
Dus toen de heer Mandelson heeft zijn overeenkomsten en verplichtingen in het kader van de WTO zullen er geen kans voor ons om de mensen ontkennen deze verbintenissen geen kans om te zeggen sorry we niet akkoord gaat moet u teruggaan en opnieuw een andere deal. Dit zal een deal tussen politici over wat ze gaan werking op de mensen die ze geacht worden te vertegenwoordigen.
En trouwens, wanneer hebben ze ooit stemming om lid te worden van de Wereldhandelsorganisatie en geven onze dienst aan onze regering om met aanbiedingen in dat forum die van invloed zijn op onze eigen nationale welzijn?
De natie-staat heeft een bepaalde bepaaldheid gecategoriseerd door ondeelbare soevereiniteit, vaste grenzen, duidelijke persoonlijkheid, gevestigd overheid, en een constante democratie.
Omdat de soevereiniteit, is onlosmakelijk dit niet kan worden gedeeld als de EU kliek ons wil doen geloven, het is nogal overgebracht naar een ander forum. We kunnen niet besluiten om beide delen soevereiniteit en ook behouden, zodra we het erover eens dat we onze soevereiniteit afhankelijk van afspraken in de EU wij natuurlijk niet kunnen nog steeds de onafhankelijke uitdrukking van de soevereiniteit. Soevereiniteit betekent dat we kunnen zeggen aan de heer Mandelson, mee eens wat je wil, maar dat zullen we blijven onze boeren subsidies zodat zij zich kunnen blijven leveren ons voedsel tegen redelijke kosten aan de consument, want als een nationale staat en we verlangen dat het vermogen om in diervoeder zelf blijft te allen tijde binnen de macht van de natiestaat.
Binnen de EU onze democratie is dus gefragmenteerd raken, kunnen we nog steeds stemmen voor Arbeid, conservatieve of LibDem maar we kunnen niet aan de stemming ter bestrijding van de EU of het beleid dat zij beslist voort te zetten, omdat ze niet langer deel uitmaakt van het nationale politieke debat. Alleen de partijen die pleiten voor het verlaten van de EU kan en hebben afzonderlijke nationale beleid op een hele reeks gebieden die nu EU gecontroleerd. Maar dit zijn de kleinere partijen die in werkelijkheid geen kans op de vorming van een regering of het beïnvloeden van beleid.
Zoals het er nu voorstaat houden we onze eigen regeringen die verantwoordelijk zijn van het beleid waaraan zij zijn niet volledig verantwoordelijk is, op wie ze kunnen hebben weinig invloed kunnen uitoefenen en waar ze eventueel zelfs niet politiek gepleegd. We hebben ook kiest ze aan het beleid die buiten hun controle, het democratisch tekort van de EU is overgedragen aan een democratisch tekort binnen de natiestaat. Overwegende dat de nationale regeringen doen nemen aan debatten over beleid op EU-niveau is er geen correlatie tussen deze debatten en de nationale publieke debat, dat zou bijdragen tot machtiging van nationale politici om in te stemmen met het EU-beleid. Liever een dergelijk beleid zijn het erover eens door een enkeling in het kabinet en vervolgens gedwongen op een bevolking uitgesloten.
Er is ook de draaischijf van de EU van mening dat de Commissie haar bevoegdheden te zien als zij dat wenst, zelfs als zij niet kunnen rekenen op de steun van de regeringen van de lidstaten. De aankondiging dat $ 1,6 miljard in de niet-landbouwsubsidies moeten in plaats van te worden teruggegeven aan de nationale staten worden gegeven aan boeren in de derde wereld. Op wiens rekening zijn de EU-werkgroep, zeker niet de lidstaten hun burgers of ze zijn zo volkomen los staat van elke democratische controle dat sommige ideeën lijken te concretiseren gewoon uit de lucht en wordt het EU-beleid dat gevolgen voor ons allemaal, maar die zijn ontworpen om vergroting van de EU gestalte op het wereldtoneel. De enige manier om te voorkomen dat deze bijzondere aflevering is als de natie-staten komen samen en nemen de Commissie tot de rechter voor overschrijding zijn autoriteit, en natuurlijk het gerecht in kwestie heeft een recht van "volledige wederzijdse samenwerking" met de Commissie.
In de EU, politieke participatie "door het volk 'en vertegenwoordiging van het volk' is over het algemeen vervangen door een EU-claim van effectieve governance 'voor het volk, dwz. in het belang van de volkeren, de EU beweert een democratisch gezag, want het voegt wel profiteren.
Dus de vraag dient te worden gevraagd doet het echt toevoegen voordeel voor de bevolking woont?
Op dat vlak is de EU ook te kampen met enkele substantiële bewijs dat zij doet. De kosten van het lidmaatschap naar Groot-Brittannië wordt berekend aan toevoegen 5 pence in het pond aan onze belastingen, krijgen we toegevoegd voordeel dat vergelijkt met dat van ons voedsel is goedkoper als gevolg van het lidmaatschap, hebben we minder betalen voor onze energie? Ik denk het niet, in feite precies het tegenovergestelde van de EU draagt bij aan de kosten van de voedselproductie en is de toevoeging substantieel bij in de kosten van onze energie rekeningen.
Het kan worden beschouwd als een voordeel voor de landbouwers subsidies voor de productie van voedsel, al is het dan hoe kan het dan opeens worden besloten dat een vermindering van 60% in deze subsidies zal ook een voordeel, en waren we niet subsidiëren van onze Britse boeren in ieder geval, hoe kan het een voordeel voor het niveau en de ontvangers van de subsidie wordt in de controle van de EU en niet onze nationale overheid. En waar is de toegevoegde bescherming van de grootte en een grotere onderhandelingsmacht van de EU wanneer deze subsidies moeten worden verminderd met 60% tot een deal krijgen, kunnen we niet hebben gedaan net zo goed individueel.
Het is wellicht een voordeel om aan te dringen dat 20% elektriciteit worden geproduceerd uit hernieuwbare energiebronnen, maar als Booker wijst op de uitvoering van dit beleid zal een zeer kostbare witte olifant dwingen de prijs van onze elektriciteitsfacturen voor meerdere jaren aan komen en zal betekenen dat we zullen moeten knippen verbruik te voldoen aan de doelstellingen.
Hoe is het een voordeel zou worden belet verwijdering van afval door de traditionele methoden voor het storten wanneer het systeem in evenwicht en worden gedwongen om dure verbrandingsovens?
In dit, net als in veel andere gebieden het ervaren nut van het EU-lidmaatschap wordt tenietgedaan door de kosten die gemoeid zijn met het beleid zoals dat al veel meer te maken met een centraal EU-socialistische ethos dan voor enig extra voordeel voor de mensen. De EU in plaats van het toevoegen van voordeel voor ons leven is in grote mate bij tot het toevoegen kost hij zowel monetarily en legaal met een schijnbaar eindeloze stroom aan EU-wetgeving.
