eurealist.co.uk

W Narodowym Press Club w Waszyngtonie, DC 30 kwietnia 1952 Monnet powiedział:

Nasze czasy domagają się, by wprowadzić narodów europejskich razem, a nie trzymać je osobno. My nie jednoczymy państw, my jednoczymy ludzi.

"To my wprowadzają narodów europejskich razem" wydaje się jasno wskazywać, że Monnet była myśli do siebie samego i jego współpracowników w celu doprowadzenia do tej jedności.

Nie można czekać do rozwiązywania wszystkich ryzyk z wyprzedzeniem, przed dostosowanie się do wyroku ponosi własne na działanie wymagane przez obecnych potrzeb.

Wydaje się to być propagowanie jakiejś formy działania w kierunku jego zastosowania, które nie wymagają candid oświadczenie o ostatecznym rozstrzygnięciu. Potwierdza to w następnym akapicie;

W prowadzeniu naszego indywidualnego życia, nie czekać na działania, które mają w przyszłości całkowicie objawił nam. Nie ma nic bardziej jałowe niż stanowią w obecnym kontekście pytanie, które powstaną dopiero w przyszłości, gdy celem naszych działań jest zmiana tym kontekście. Jeżeli będziemy działać, dopóki nie znamy odpowiedzi na wszystkie możliwe pytania, nigdy nie będzie działać, będziemy nigdy osiągnąć pewności, dla których do tej pory oczekiwania, a my się wzdłuż zmieciony przez wydarzenia, które straciły prawo do kontroli.

Monnet nie wydają się być propagowanie jeśli nie oszustwa, co najmniej Odwrócenie uwagi, a było to przed francuskim umieścić zwrócić na pomysł Europejskiej Wspólnoty Obronnej, słowa przypisywane mu zrobić opis strategii za metoda Monneta, nieprecyzyjne i stałego przekierowania zasilanie z państw narodowych na poziomie europejskim.

Chodzi o to, Monnet, nawet jeśli nie powiedzieć narodów Europy powinny być prowadzone w kierunku super-państwa, bez ich zrozumienia ludzi, co się dzieje. To jest dokładnie to, co zostało dzieje, i że jest dokładnie metoda Monneta w działaniu, nie chce Monnet zjednoczonej Europy i został w jego pomysłów jasne, że ludzie nie powinni mieć stanąć na drodze. Faktem jest, że Monnet nie miałoby argument z uczucia wyrażone w cudzysłów.

Myrto Tsakatika University of Essex

Monnets celem było zjednoczenie Europy tak, że dewastacji z czasów wojny i zniszczenia gospodarcze, że byliśmy świadkami podczas dwóch wojen światowych w XX wieku nie będą powtarzane. Nie było to nowy pomysł, jaki był to nowy sposób, lub metody, które przewidziano do jednoczący
Europy. Europy, Monnet napisał w swoich pamiętnikach:

nie będą budowane wszystkie na raz, lub jako pojedynczy całości: będzie powstawała przez konkretne realizacje, tworząc najpierw rzeczywistą solidarność. (Monnet, 1978: 300).

Drogę do zjednoczenia Europy byłoby pokaż członkowskie ich wspólne interesy i przekonać ich do działania w interesie tych, realizujących je na stałe. Skoordynowane działania miały być konkretne osiągnięcia, o ile nie było ciągłości i instytucjonalizację różnych częściowe projekty współpracy w kwestiach gospodarczych i społecznych wspólnych projektów, które z niego wynikają. Projekty te będą ćwiczyć europejskich państw i ich obywateli we współpracy. Stopniowo współpraca byłaby potrzebna na inne projekty i całych sektorów wspólnej działalności, ze względu na wzajemnych zależności, które wynikają z początkowego współpracy.

Biorąc pod uwagę czas, zjednoczona Europa stałaby się bez wykorzystania go jako wspólne projekty państw europejskich doprowadziłoby ich do puli sovereignties.

W planie Monnet stanął na dwóch pomieszczeń wyraźnie odróżniają intelektualnej. Pierwszym założeniem było neo-funkcjonalistycznych incrementalism: W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, neo-funkcjonalizm był bardzo wpływową w próbuje wyjaśnić impuls w kierunku integracji europejskiej. Od tego czasu, mimo że odszedł poprzez modyfikacje i reappraisals, został on i nadal jest jednym z najbardziej wpływowych podejścia do integracji europejskiej. Na jego rdzeń został pojęcia € ~ â € ™ spilloverâ, przewidywanie, że raz początkowo wyzwalane, integracji europejskiej, przynajmniej na płaszczyźnie ekonomicznej, będzie samodzielnie utrzymać. Początkowa współpraca na częściowe, ale dobrze byłoby uzyskać projekty koncentrują się na wewnętrznej dynamiki społeczności będzie, co doprowadziło go do dalszych, współpracy. Współpraca w sektorze wymagać będzie stopniowo współpracy w innych sektorach (Lindberg, 1963:

10-11). Ekonomiczno-zależność między byłoby dysku za ten ruch w kierunku integracji, które mogłyby przejść quasi-automatycznie (€ ~ â € ™ spilloverâ funkcjonalne), a nie decyzji politycznych, czyli politycznych nadrzędny publicznego lub umowy konstytucji. Wynagrodzenie tutaj było to, że sfera polityczna może być oddzielona od sfery społeczno-gospodarczej i politycznej, które mogłyby przyjść, jeśli w ogóle, pod koniec długiego procesu ekonomicznego zaangażowania i intradependence.

Obywatel lojalność i wsparcie nie była początkowo niezbędna, a to wynika z procesu spill-over, jak loyalties byłby przekierowany z krajowego na szczeblu europejskim (Haas, 1958: 16).

Drugi intelektualnej przesłanką Monneta plan technokratycznej elitism: Jack Hayward twierdzi, że Monnet była: przyzwyczajony do manipulacji polityków, których oczekiwana wysokiego urzędu w każdy rząd był prawdopodobnie będzie krótkotrwały i biurokratów bardziej skłonne do innowacji niż bezwładności ( Hayward, 1996:252).

Monnets ogólnych preferencji dla rządów przez technokratycznego elity, innymi słowy, była spowodowana jego doświadczenie Czwartej Republiki Francuskiej i do funkcjonowania francuskiej Komisji Planowania, na czele którego po wojnie (domowa, 1997: 5). Monnet doświadczonych niestabilności i nieefektywność zarządzania Francji, która była ze względu na radykalne i konflikty Ridden parlamentarnej polityce w czasie, a on starał się nie zadawać nowego projektu europejskiego z tymi brakami. Zamiast tego, był na rzecz rządów przez niewielką grupę ekspertów, ponieważ technokratycznej rządów były, jego zdaniem, stabilnego, długoterminowego ukierunkowane i odpowiedzialny element całej Czwartej Republiki Francuskiej (Duchne, 1996: 51-53). Jest

możliwe, że jego Czwartej Republiki doświadczenie doprowadziło go do wybranych technokratyczny zakładamy, że są bardziej prawdopodobne niż być odpowiedzialne czynniki polityczne.